possawee 的个人资料นักศึกษาแพทย์คนหนึ่ง照片日志列表 工具 帮助

日志


4月29日

ฝึกทำขนม

ไปค่ายครั้งนี้ได้ฝึกทำขนมด้วย
 คุณแม่ฮักของแช้มเป้นคนสอนแหละ
ที่จริงวันนั้น ต้องเป็นวันฟรีเดย์ของผม
แต่ด้วยความที่อยากทำขนม ก็เลยไปเรียนกะคุณแม่ฮักของแช้ม
สอนดีมากเลย
สอนทุกอจ่างตั้งแต่ ผัดไส้
นวดแป้ง
ห่อขนม
ประทับใจมากครับ
ขอบคุณคุณแม่ฮักของแช้มมากครับ
4月26日

กลับมาแล้ว

ไปสู่สังคมมีเรื่องราวมากมายจะมาเล่าให้ฟังแต่คงต้องเป็นวันหลังล่ะ
เพราะเมื่อคืนไม่ได้นอนเลย สว่างคาตาเลย
 รู้สึกประทับใจกับค่ายนี้มากเลย
ไม่คิดว่าจะจัดได้ดีขนาดนี้คงเป้นเพราะได้รับความร่วมมือร่วมใจจากชาวค่ายและชาวหนองหญ้าปล้อง
 แค่นี้ก่อนดีกว่า เหนื่อยมาก ไปนอนก่อน
4月19日

สู่สังคม49

หวัดดี
พรุ่งนี้ก็จะถึงเวลาที่ต้องไปแล้วนะสิ ไปไหนเหรอ ก็ไปค่ายสู่สังคมไง
ไปทำประโยชน์แก่ประชาชนชาวบ้านชาวเมือง ไปตรวจเชื้อพระวงศ์(พยาธิ)
[เข้าใจป่าว พระ-ญาติ= เชื้อพระวงศ์ ] ต้องให้อธิบายถึงขนาดนี้เลยเหรอ
5555
 มุขแป้ก
ไปตรวจพยาธิกัน ไม่รู้ว่าจะเจอกี่ตัว
4月15日

สงกรานต์49

ปีนี้ซวยจัง ได้อยู่บ้านทั้งทีแต่ไม่ได้เล่นน้ำกะเพื่อนๆ ทำไมเหรอ ก็เป็นหวัดไง เซ็งเลยล่ะ
 
3月28日

วันที่ร้อน วันหนึ่ง

วันนี้ร้อนจัง  ร้อน....
แต่โชคดีที่ฝนตกลงมา
เย็นขึ้นหน่อย...
 
3月22日

ทาสี

วันนี้ทาสีห้องน้ำเองด้วยแหละ
สนุกดี
3月19日

วันที่เรียนจบปี 2

เมื่อวันที่ 15 มีนา ชีวิตปี 2 ของผมก็ปิดฉากลง
น่าเบื่อมากกับการเป้นปี 2
โดยเฉพาะอาจารย์ที่ปรึกษา เป็นคนที่ไม่เข้าใจเด็กมากๆ
จิกก็เก่ง เก่งพอๆกะนาเดียเลยแหละ
รู้สึกดีมากเลยกับการที่ไม่ได้มีแม่ใหญ่นั่นเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาอีกแล้ว
นอกจากวันที่ 15 จะจบปี 2 แล้วยังเป้นวันที่เรียนคอมเม็ดเสร็จด้วย
ดีใจมากๆ เพราะวิชานี้มันน่าเบื่อมากเลย
วันที่สอบก็ไม่รู้จะเอาอะไรไปสอบ
วันที่ 15 นี้ยังมีเรื่องให้ดีใจอีก ก็คือ
เกรดออกไง
 เกรดเทอมนี้ ดีเกินคาดไว้
ไม่คิดมาก่อนว่ามันจะเป็นอย่างงี้
คงเพราะอานิสง ฟิสิโอ ที่ฉุดขึ้นอย่างมากมาย
ดีใจจัง
3月12日

ช่าง จำเป็น

วันนี้ได้เปลี่ยนอาชีพจากนักศึกษาแพทย์เป็นช่างทาสีไปแล้ว พึ่งรู้ว่างานช่างมันยากอย่างงี้นี้เองแต่เราต้องทำให้เสร็จไหนๆก็ขูดสีเก่าออกไปเกือบหมดแล้ว ว่าจะทาสีฟ้าไม่รู้ว่าจะโฉบเฉี่ยวไปหรือไป เพราะชาวบ้านเค้าทาสีขาวกันอิอิ
งานคอมเมด ก็ไม่รู้จะไปทางไหนต่อเป็นแบบไร้ทิศทางมากเลย ช่วงนี้อากาศร้อนมาก ร้อน ร้อน ร้อน
3月9日

บินเดี่ยวเที่ยวออสซี่

 ครั้งแรกในชีวิตที่ได้ไปเที่ยวโดยไม่พึ่งพาบริษัททัวร์ ตื่นเต้นดี แต่ไปครั้งนี้เราก็มีป่านเป็นไกด์นำเที่ยว ป่านคล่องตัวมากเลย คงเป็นเพราะเค้าไป-มากรุงเทพ เมลเบิร์น บ่อยมั้ง   ไปเที่ยวครั้งนี้ไปเที่ยวแบบฝรั่งโดยแท้จริงเลย เราต้องไปซื้อทัวร์ในเมือง ขึ้นรถกะฝรั่ง ฝรั่งทั้งคันรถ มีคนเอเชีย 3 คน ก็แค่เราไง วันแรกก็ไปขุดทอง ไปเหมืองทองอ่ะ ร่อนได้แต่หิน ทองจริงๆที่เหลืออยู่เป็นแค่ ผงทองที่เล็กกว่าเชื้อแบคทีเรียบางตัวสะอีก  เดินไปร้านขายของที่ระลึก มันจะมีขวดใส่ทองขายด้วย
 แต่ทองข้างในมันก็คือ ทองคำเปลวบ้านเรา พวกเราตกลงว่า จะมาทำที่เมืองไทยไปขายที่เมลเบิร์นดีกว่าก็จะรวยน่าดู
 วันที่ 2 เราไป ดูนกเพนกวิน แต่เราต้องแวะฟาร์มก่อน เป็นฟาร์มที่สกปรกมาก คอกหมูบ้านเจ้ขวัญยังสะอาดกว่าเลย แต่ที่ฟาร์มนี้เราได้เห็นจิงโจ้ตัวเป็นๆๆด้วย ดูเหมือนกะตื่นเต้นแต่ ไม่เลย ธรรมดา มาก เหมือนหมาตัวหนึ่ง
  นกเพนกวินสิ ของจริง รู้ป่าวว่ามันมีแต่ที่ขั้วโลกใต้ ที่เราไปดูคือไปดูมันกลับรังมัน ตอนเย็นพระอาทิตย์ตกดินมันจะเดินขึ้นจากทะเลกลับรังมันเป็นแถวเลยอ่ะ นกเพนกวินที่นี่เป็นพันธุ์ เล็กสุดด้วยแหละ มหัศจรรย์มาก 555
 วันต่อมา เราก็ไปเดินช็อปปิ้งกันในเมือง ซึ่งปกติก็เดินกันทุกวันอยู่แล้ว เมลเบิร์นเป็นเมืองที่สะดวกสบายมากมีรถรางวิ่งตลอดเลย รถรางก็เหมือนกะสองแถวบ้านเราแหละ วิ่งรอบเมือง ป่านบอกว่าไม่ต้องเสียเงินหรอก เจ้าหน้าที่ขึ้นมาตรวจบัตรเราก็รีบลง สูตรโกงอีกแล้ว 555 ระหว่างที่เราเดินซื้อของอยู่มีการขโมยของเกิดขึ้นด้วย จับกันเห็นๆ น่ากลัวมาก กลัวมันมาจับเรา
เราต้องกลับคืนนี้ซะด้วย เด๊ยวไม่ได้กลับเมืองไทยก็ซวยเลยนะสิ วันที่ 6 ต้องมาเรียน commed  แต่แล้วเหตุการณ์ต่างๆๆก็ผ่านไป
  วันกลับ รถมารับ 22.00 ป่านกะเจ้ขวัญกลัวว่าเราจะกลับไม่ได้ กลับคนเดียวไง คนอื่นเค้าอยู่ต่อ
ตื่นเต้นมาก รู้สึกว่าตัวเองเป็นนักเรียนนอกไงไม่รู้ กลับเมืองไทยคนเดียว ตม. ก็ถามหลายอย่าง โชคดีที่ฟังออก ตอบได้รู้สึกดีใจเหมือนกัน  แล้วจะมาเล่าอีก  เหนื่อยแล้ว
2月28日

สอบเสร็จซักที

และแล้วก็สอบเสร็จ ดูเหมือนว่าจะจบปี 2 แล้ว แต่ที่จริงยังต้องไปนั่งเรียน com med ภาคสนามอีกอยู่ดี
....ฉันจะขึ้นปี3 แล้ว...
 
1月23日

สวัสดีปีใหม่(ตรุษจีน)

สัวัสดีปีใหม่เพื่อนๆ ที่เข้ามาเยี่ยมชม ขอให้มีความสุขมากๆในปีใหม่นี้และช่วยเป็นกำลังให้ผมทำอ่านหนังสือและทำข้อสอบไฟนอลได้ด้วยเถิด สาธุๆๆ
 ซิน เจีย อยู่ อี่
 ซิน นี้ ฮวด ใช้
 
11月24日

RE ที่ไม่รู้เรื่อง

หวัดดีเพื่อนๆ
  รู้มั้ยทำไมได้มาเล่นเน็ตตอน 11.00 น.
ก้ไปเข้าRE แล้วไม่รู้เรื่องไง
 ขี้เกียจทนฟังอาจารย์ด่า บ่น
น่าเบื่อมาก
อะไรก็ไม่บอก ทั้งๆที่อาจารย์ประจำกลุ่มให้มาถาม RE Person
  ฮ่วย อาจารย์ป้าเมา น่านแหละ(แค่ชื่อก็น่าจะรู้แล้วว่า.....)  
 อะไรก็บอกให้ไปอ่านเอาเอง
ก็เลยเดินออกมาเลย  รู้อยู่นะว่ามันน่าเกียจแต่ ทำไงได้ ก็ให้ไปอ่านเอาเองไม่ใช่เหรอ
ก็ออกไปไปอ่านเองไง
รู้สึกว่าเป้นcase ที่ มี RE แล้วไม่ช่วยอะไรมากที่สุด
 รู้มั้ยว่าทุกครั้ง ตั้งแต่Case แรกของปี 2 มา  ผมเนี่ย อ้างแต่ "Re บอกมาว่า" ตลอดเลย
แต่รู้สึกว่าCAse  นี้ คงต้องพึ่งตัวเองแล้วล่ะ
 
11月23日

ลอยกระทง

หวัดดี เพื่อนๆ
   วันนั้น ก็ได้ไปลอยกระเทย ไม่ใช่สิ ไปลอยกระทง กะเพื่อนๆๆ
ทำไมต้องมีแต่คนมาถามด้วยว่าไปลอยกะใคร
ก็เลยรีบตอบให้เลยว่า ไปลอยกะเพื่อนๆหลายคน 
  รู้สึกว่าวันนั้นไม่ได้ไปลอยกระทงหรอก ไปเล่นเกมปาโป่งมากกว่าเพราะกระทงก็ไม่ได้เสียเงิน
เสียเงินกะเกมปาโป่ง ไปเกือบร้อย ได้มาแค่ ผ้าเช็ดหน้า สงสัย ให้เอาไปเช็ดน้ำตา
 วันลอยกะทงเป้นอะไรที่วุ่นวายมากเลย คนก็เยอะ ของก็เยอะ ชุลมุนมาก แถมมีขู่วางระเบิดอีก
ที่ไหนได้ไม่เห็นมีอะไร
 
11月11日

ก่อนไป..สู่สังคม

หวัดดีเพื่อน ที่เข้ามาอ่านกัน

วันพรุ่งนี้แล้วสินะที่จะต้องไปออกชุมชนกะชาวค่าย

ไปครั้งนี้ก็มีจุดประสงค์หลายอย่าง

เช่น ว่าจะไปขอหวยกะยายคนที่ขายสมุนไพรอ่ะ

ครั้งที่แล้วให้หวยแม่นมากเลย แต่น่าเสียดาย ไม่ได้ซื้อ

 ถ้าซื้อนะ คงรวยไปแล้ว 555...

 ครั้งนี้ไปหวังว่ายายคนนั้นจะไม่ได้ออกไปขายสมุนไพร

   สู่สังคมครั้งนี้ทำไมไปน้อยวันจังเลย อ่ะ

ไปวันเสาร์กลับวันอาทิตย์ มันเร้วจัง

คงจะไม่ค่อยได้ทำอะไรมั้ง

   วันก่อน ไปดูหนังของเพื่อนมา

 โคตรไม่คุ้มเลย ไม่ใช่เพราะหนังไม่ดีนะ แต่เพราะ

ปิดตาดู หนัง อ่ะ

 ฟังแต่เสียง   ก็คนมันกลัวหนิ หนังมันค่อยข้างโรคจิตนะ มีแต่ฆ่ากัน

สุดท้ายก็หักมุมเรื่องเป็นรายการโทรทัศน์ ดูแล้วก็งง  ช่างมันเถอะ

เดี๋ยวไปสู่สังคมกลับมาแล้วจะมาเล่าให้ฟังอีก  .....

11月3日

small group ครั้งที่1

 หวัดดีเพื่อน
   แค่สัปดาห์ที่สองเอง ก็small Group  ซะแล้ว  น่าสงสารมั้ย
 แต่ก็ดีเหมือนกัน จะได้เป้นการกระตุ้นให้อ่านหนังสือตั้งแต่ต้นเทอม
 เราจะทำได้มั้ยเนี่ย ต้องทำให้ได้สิ 
   สำหรับcase แรก ก็เป้น hemolytic in newborn ซึ่งก็เป็น ไปตามที่เก็งไว้
อุตส่าห์เก็งว่าจะออก เรื่องนี้ แต่ ก็ไม่ได้เตรียมตัวไป น่าเสียดายจริง
  case นี้ เป็นcase ที่ทันสมัยมาก ทันข่าวทันเหตุการณ์จริงๆ เอากรณี พี่แหม่ม
แคทรียา มาออก ซะเนี่ย อิอิ เพื่อน บางคนอาจจะบอกว่าไม่เหมือนแต่ ผม ว่า มันก็คล้ายๆแหละ
 จะวันศุกร์อีกแล้วล่ะสิ ก็คงจะได้สรุปcase ซะที คิดๆไปแล้วเวลาก็ผ่านไปเร็วเหลือเกินนะ
  พี่ปี 3 ก็เริ่มใส่เสื้อกาวน์ขึ้นคลีนิคแล้ว  ดูเหมือนว่า ชีวิตปี 2ของผม มันกำลังจะจบแล้ว
ชีวิตปี 3 กำลังจะมาเยือน แต่ที่ไหนได้ มันเพิ่งเปิดเทอม2 ของ ปี 2 คิดๆไปก็ยังไม่มิดเทอมเลย
คิดแล้วก็เหนื่อยใจจัง
  เทอมนี้เรียน  physio ตั้ง 6 หน่วย จะไปรอดมั้ยเนี่ย ผม ก็คงต้องอาศัยเพื่อนๆอีกแล้ว ล่ะสิ
ก็แกะเทปไง เทอมที่แล้ว ก็อ่านแต่แกะเทปได้ บีเลย  
 
 
10月30日

สัปดาห์ที่สอง

หวัดดีเพื่อน  
  นี่ก็เข้าสัปดาห์ที่สองของเทอมสองแล้วบางคนคงเริ่มอ่านหนังสือแล้วสิ แต่ผมยังไม่อ่านหรอก
ให้ใกล้ๆสอบก่อนคงจะอ่าน อิอิ 
  พรุ่งนี้ก็ small group แล้วสิ นะ ต้องไปรับพลังจากเพื่อนอีกแล้วสิ (ไม่มีความรู้ไปสู้เค้า)
แต่ไม่เป็นไรเราจะนั่งฟังเพื่อนพูดเอง
 วันศุกร์ที่ผ่านมา ทำlab สนุกมากเลย เป็นการหัดทำการเลี้ยงเชื้อ (เชื้อโรค)น่ะ ทำไปก็คิดว่ามันจะเข้าร่างกายเรารึป่าว
คงไม่มั้ง แต่ทำไปทำมา ไม่รู้ว่าได้แผลมายังไง หวังว่าเชื้อโรคคงไม่เข้าแผลนะ เริ่มกลัวแล้ว.... 
10月25日

เปิดเทอมวันแรก

 หวัดดีเพื่อนที่เข้ามาอ่าน
    สำหรับเปิดเทอม วันแรก วันนี้ รู้สึกว่า ทุกอย่างมันช่างวุ่นวายกันจริง
เพื่อนๆแต่ละคนยังกะไม่เจอหน้ากันมา 10 ปี คุยกะเสียงดัง สุดๆ
 รวมทั้งตัวผมเองก็คุยด้วย (ก็ไม่ได้เจอหน้ากันต้อง 10 กว่าวันหนิ...คันปาก555)
   กินข้าวเที่ยง คนก็เยอะ จนไม่มีที่นั่งกิน อาจเป็นเพราะ วันหยุดมันติดกัน 3 วันก็ได้
คนเลยมาใช้บริการโรงบาลมากเป็นพิเศษ  เก้าอี้ ประจำก็โดยแย่งชิงไป ตอนแรกว่าจะยืนกินแล้ว
แต่สุดท้ายก็ได้นั่งกิน (ก็เล่นยืนไซโคหนิ 555)
  การเรียนในวันนี้ ก็ยังมืนๆอยู่เลย ไม่ได้มีอะไรในหัวสมองตั้งนาน
ต้องรีบไปบรรจุความรู้ เข้าหัวซะแล้ว 
  ไปแล้ว เจอกันโอกาสหน้า ผมจะพยายาม เอารูปเพื่อนๆมาลงเยอะ
 รักนะ...เด็กโง่
10月22日

ก่อนเปิดเทอม

หวัดดี ทุกๆคน
   วันนี้ก็เป็นวันเปิดตัว  my space ของผม ตอนแรก ว่าจะไม่ทำmy space แล้ว แต่ เห็นคนอื่นเค้ามีกันก็อดไม่ได้ที่จะมีกะเค้าบ้าง  วันนี้เป็นวันที่ค่อนข้างจะวุ่นวาย แถมไฟฟ้าก็ดับอีกเป็นชั่วโมงเลย เสียเวลามากเลย คิดถึงทุกคนจังเลย แต่อีกไม่กี่วันก็คงจะได้เจอหน้ากันแล้ว
  วันนี้ก็มีเรื่องเล่าของหลายวันก่อนมาเล่าให้ฟัง
  รู้มั้ยเรื่องไร  ก็เรื่องเกรดนั่นแหละ
ติดประกาศเองกะมือ 555+++
เรื่องมีอยู่ว่า ......
เวลา 16.30 น. ผม ไปที่คณะไปถามว่าเกรดจะออกตอนไหนกะเจ้าหน้าที่ชั้น 6
   แวน: ไม่ทราบว่า เกรดจะติดประกาศตอนไหนครับ   (ตามองไปเห็นกระดาษเหลืองๆใบเกรดนั่นเอง วางอยู่บนโต๊ะ)
   เจ้าหน้าที่ :  5 โมงจ๊ะน้อง
เวลาผ่านไป..... และแล้วก็ถึงเวลา  17.00 น.
  แวน :เอี้ยงไปดูเกรดกันเถอะ
 เอี้ยง : เกรดออกแล้วเหรอ
 แวน: ไปดูชั้น 7 สิ
ทั้ง 2 ก็นั่งรอ ไม่ออกซะที บ่นแล้วบ่นอีก
ขณะนี้ เวลา 17.30 น.
แวน : เอี้ยง ไปถามดีกว่าว่าจะออกมั้ย
แวนกะเอี้ยงก็ลงไปถาม
แวน :ตกลงจะติดเกรดวันนี้มั้ยครับ
เจ้าหน้าที่ : ไม่มีเจ้าหน้าที่ไปติดให้ค่ะ น้องเอาไปติดได้มั้ยค่ะ
แวนกะเอี้ยง : ได้ครับ
และแล้ว เกรดก็ได้ติดประกาศ ไม่รู้ว่าเป็ยข่าวดีหรือข่าวร้ายสำหรับใครหลายๆคน
สำหรับเกรดผม ผมก็โอเคกะมันนะ  ก็พ่อตาสอนมาดี อิอิ
วันนี้พอแค่นี้ก่อนแล้วกัน อิอิ